دعاى وداع ماه مبارک رمضان است شیخ کلینى رضوان اللّه علیه در کتاب کافى روایت کرده از ابوبصیر از حضرت صادق علیه السلام این دعا را براى وداع ماه رمضان .

اَللّهُمَّ اِنَّک قُلْتَ فى کتابِک الْمُنْزَلِ

خدایا تو فرمودى در قرآنت که نازل فرمودى :

شَهْرُ رَمَضانَ الَّذى اُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ وَهذا شَهْرُ رَمَضانَ وَقَدْ تَصَرَّمَ

((ماه رمضانى که نازل شد در آن ماه قرآن )) و این ماه رمضان است که گذشت

فَاَسْئَلُک بِوَجْهِک الْکریمِ وَکلِماتِک التّآمَّةِ اِنْ کانَ بَقِىَ عَلَىَّ ذَنْبٌ لَمْ

پس از تو خواهم به ذات بزرگوارت و کلمات تامه و کاملت که اگر گناهى به گردن من باقى مانده

تَغْفِرْهُلى اَوْتُریدُ اَنْ تُعَذِّبَنى عَلَیهِ اَوْ تُقایسَنى بِهِ اَنْ [لا] یطْلُعَ فَجْرُ

که آنرا نیامرزیده اى یا مى خواهى مرا به جرم آن عذاب کنى یا بدان مرا بسنجى (مى خواهم ) که طلوع نکند سپیده دم

هذِهِ اللَّیلَةِ اَوْ یتَصَرَّمَ هذَا الشَّهْرُ اِلاّ وَقَدْ غَفَرْتَهُ لى یا اَرْحَمَ

این شب یا بگذرد این ماه جز آنکه آمرزیده باشى آنرا از من اى مهربانترین

الرّاحِمینَ اَللّهُمَّ لَک الْحَمْدُ بِمَحامِدِک کلِّها اَوَّلِها وَآخِرِها ما قُلْتَ

مهربانان خدایا ستایش تو را است به همه ستایش هایت آغازش و انجامش چه آن ستایشهایى که

لِنَفْسِک مِنْها وَما قالَ الْخَلاَّئِقُ الْح آمِدُونَ الْمُجْتَهِدُونَ الْمَعْدُودُونَ

خودت براى ذات خود بیان کرده اى و چه آنها که آفریدگان ستایش کننده و کوشا و معدودى

الْمُوَفِّرُونَ ذِکرَک وَالشُّکرَ لَک الَّذینَ اَعَنْتَهُمْ عَلى اَدآءِ حَقِّک مِنْ

که بسیار یاد تو کنند و سپاست گزارند به زبان آرند آنانکه یاریشان کردى بر اداى حق خود از

اَصْنافِ خَلْقِک مِنَ الْمَلاَّئِکةِ الْمُقَرَّبینَ وَالنَّبِیینَ وَالْمُرْسَلینَ

طبقات مختلف آفریدگانت از فرشتگان مقرب و پیمبران و مرسلین

وَاَصْنافِ النّاطِقینَ وَالْمُسَبِّحینَ لَک مِنْ جَمیعِ الْعالَمینَ على اَنَّک

و طبقات دیگر از گویندگان و تسبیح کنندگانت از همه مردم عالم (ستایشت کنم ) بر اینکه

بَلَّغْتَنا شَهْرَ رَمَضانَ وَعَلَینا مِنْ نِعَمِک وَعِنْدَنا مِنْ قِسَمِک

ما را به ماه رمضان رساندى و ما در زیر بار نعمتهاى تو بودیم و در نزد ما بود بهره هاى تو

وَاِحْسانِک وَتَظاهُرِ امْتِنانِک فَبِذلِک لَک مُنْتَهَى الْحَمْدِ الْخالِدِ

و احسانت و منّت هاى پى در پیت و به همین جهت تو را ستایش کنم به آخرین حد ستایش ستایشى جاویدان

الدّآئِمِ الرّاکدِ الْمُخَلَّدِ السَّرْمَدِ الَّذى لا ینْفَدُ طُولَ الاَْبَدِ جَلَّ ثَنآئُک

و دائمى و ماندنى و همیشگى و بى حد و انتهایى که تا ابد پایان نداشته باشد، براستى که برجسته است ثناى تو

اَعَنْتَنا عَلَیهِ حَتّى قَضَیتَ عَنّا صِیامَهُ وَقِیامَهُ مِنْ صَلوةٍ وَما کانَ مِنّا

که ما را یارى کردى بر انجام فرائض این ماه تا بخوبى گذراندى از ما روزه و نمازش را و همچنین اعمال نیک دیگرى که

فیهِ مِنْ بِرٍّ اَوْ شُکرٍ اَوْ ذِکرٍ اَللّهُمَّ فَتَقَبَّلْهُ مِنّا بِاَحْسَنِ قَبُولِک

در این ماه از ما سر زد از نیکوکارى یا سپاسگزارى یا ذکرى خدایا پس آنها را بپذیر از ما به بهترین پذیرش خود

وَتَجاوُزِک وَعَفْوِک وَصَفْحِک وَغُفْرانِک وَحَقیقَةِ رِضْوانِک حَتّى

و بهترین گذشت و عفو و چشم پوشى و آمرزش و حقیقت خوشنودیت تا به حدى که

تُظَفِّرَنا فیهِ بِکلِّ خَیرٍ مَطْلُوبٍ وَجَزیلِ عَطآءٍ مَوْهُوبٍ وَتُوقِینا فیهِ

برسانى ما را در این ماه به هر خوبى و خیرى که مطلوب ما است و به عطاى شایانى که ببخشى و نگاهمان دارى در آن

مِنْ کلِّ مَرْهُوبٍ اَوْ بَلاَّءٍ مَجْلُوبٍ اَوْ ذَنْبٍ مَکسُوبٍ اَللّ هُمَّ اِنّى

از هر چیز هراسناک یا بلایى که بر سرمان آید یا گناهى که بهم رسد خدایا از تو خواهم

اَسْئَلُک بِعَظیمِ ما سَئَلَک بِهِ اَحَدٌ مِنْ خَلْقِک مِنْ کریمِ اَسْمآئِک

به بزرگترین چیزى که یکى از آفریدگانت از تو درخواست کنند از نامهاى

وَجَمیلِ ثَنآئِک وَخآصَّةِ دُعآئِک اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

بزرگوارت و از ثناى برجسته ات و از دعاى مخصوصت که درود فرستى بر محمد و آل محمد

وَاَنْ تَجْعَلَ شَهْرَنا هذا اَعْظَمَ شَهْرِ رَمَضانَ مَرَّ عَلَینا مُنْذُ اَنْزَلْتَنا اِلَى

و دیگر آنکه بگردانى این ماه رمضان را بزرگترین ماه رمضانى که بر ما گذشته است از آن روزى که ما را به این

الدُّنْیا بَرَکةً فى عِصْمَةِ دینى وَخَلاصِ نَفْسى وَقَضآءِ حَوآئِجى

دنیا آورده اى تاکنون از این نظر که آنرا برکتى قرار دهى در ضمن نگهدارى دینم و رهایى خودم (از دوزخ )

وَتُشَفِّعَنى فى مَسآئِلى وَتَمامِ النِّعْمَةِ عَلَىَّ وَصَرْفِ السّوَُّءِ عَنّى

و برآوردن حاجاتم و دیگر آنکه شفاعتم را بپذیرى در خواسته هایم و کامل کردن نعمتت را بر من

وَلِباسِ الْعافِیةِ لى فیهِ وَاَنْ تَجْعَلَنى بِرَحْمَتِک مِمَّنْ خِرْتَ لَهُ لَیلَةَ

و گرداندن بدى را از من و پوشاندن لباس عافیت را در این ماه بر من و مرا به رحمت خود از آن کسانى قرار دهى که شب

الْقَدْرِ وَجَعَلْتَها لَهُ خَیراً مِنْ اَلْفِ شَهْرٍ فى اَعْظَمِ الاَْجْرِ وَکرآئِمِ

قدر را که بهتر از هزار ماه گردانیدى براى آنها اختیار کرده اى در بزرگترین پاداش و گرامى ترین

الذُّخْرِ وَحُسْنِ الشُّکرِ وَطُولِ الْعُمْرِ وَدَوامِ الْیسْرِ اَللّهُمَّ وَاَسْئَلُک

ذخائر و سپاسگزارى نیک و طول عمر و آسودگى همیشگى خدایا و از تو خواهم

بِرَحْمَتِک وَطَوْلِک وَعَفْوِک وَنَعْمآئِک وَجَلالِک وَقَدیمِ اِحْسانِک

به رحمتت و به بخشش و گذشتت و نعمتهاى (بسیار) و جلال و احسان دیرینه

وَامْتِنانِک اَنْ لا تَجْعَلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّا لِشَهْرِ رَمَضانَ حَتّى تُبَلِّغَناهُ

و منت گذاریت که این ماه را آخرین ماه رمضان ما قرار ندهى تا اینکه برسانى ما را

مِنْ قابِلٍ عَلى اَحْسَنِ حالٍ وَتُعَرِّفَنى هِلالَهُ مَعَ النّاظِرینَ اِلَیهِ

بدان در سال آینده به بهترین حال و نشان دهى به من ماه نو این ماه را به همراه بینندگان آن

وَالْمُعْتَرِفینَ لَهُ فى اَعْفى عافِیتِک وَاَنْعَمِ نِعْمَتِک وَاَوْسَعِ رَحْمَتِک

و اعتراف کنندگان به حق آن در بهترین عافیت و تندرستى که به من داده و کاملترین نعمتت و فراخترین رحمتت

وَاَجْزَلِ قِسَمِک یا رَبِّىَ الَّذى لَیسَ لى رَبُّ غَیرُهُ لا یکونُ هذَا

و شایانترین بهره هایت اى پروردگار من که جز او پروردگارى ندارم چنان نباشد که این

الْوَداعُ مِنّى لَهُ وَداعَ فَنآءٍ وَلا آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِلِقآءٍ حَتّى تُرِینیهِ مِنْ

وداعى که من از این ماه مى کنم وداع فنا و مرگ من و آخرین بار دیدار من از این ماه باشد بلکه در سال آینده نیز آنانرا

قابِلٍ فى اَوْسَعِ النِّعَمِ وَاَفْضَلِ الرَّجآءِ وَاَ نَا لَک عَلى اَحْسَنِ الْوَفآءِ

به ما بنمایان در فراخترین نعمتها و بهترین امیدها و در حالى که من (نسبت به تو) وفادارتر باشم

اِنَّک سَمیعُ الدُّعآءِ اَللّهُمَّ اسْمَعْ دُعآئى وَارْحَمْ تَضَرُّعى وَتَذَلُّلى

که براستى تویى شنواى دعاها خدایا دعایم را اجابت کن و به تضرع و زارى و خواریم

لَک وَاسْتِکانَتى وَتَوَکلى عَلَیک وَاَنَا لَک مُسَلِّمٌ لا اَرْجُو نَجاحاً وَلا

در برابرت و مستمندى و توکلى که بر تو دارم رحم کن و من تسلیم جناب توام که امید ندارم به موفقیت

مُعافاةً وَلا تَشْریفاً وَلا تَبْلیغاً اِلاّ بِک وَمِنْک وَامْنُنْ عَلَىَّ جَلَّ ثَنآؤُک

و تندرستى و نه به شرافت و مقامى برسم جز بوسیله تو و از جانب تو و منت نه بر من اى که ثنایت

وَتَقَدَّسَتْ اَسْمآئُک بِتَبْلیغى شَهْرَ رَمَضانَ وَاَنَا مُعافاً مِنْ کلِّ مَکرُوهٍ

برجسته و نامهایت منزه است باینکه برسانى مرا به ماه رمضان در حالى که سالم باشم از هر ناراحتى

وَمَحْذُورٍ مِنْ جَمیعِ الْبَوائِقِ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى اَعانَنا عَلى صِیامِ هذَا

و گرفتارى و از تمام ناگواریها و ناملایمات ستایش خدایى را که کمک داد ما را بر روزه این

الشَّهْرِ وَقِیامِهِ حَتّى بَلَّغَنى آخِرَ لَیلَةٍ مِنْهُ

ماه و نماز و عبادتش تا مرا به آخرین شبش رسانید